|
Nasa ulap nanaman ang isip ko Nasa iyong mga kamay pa ba kaya ang puso ko? Naninirahan nanaman ako saking nakaraan Ang iyong mga pangako’y nakakalimutan Patawad Ikaw lang naman talaga Ang maari kong panghawakan Sayo’y hindi ako mapapahamak Hayaan mo akong maginhawaan sa iyong alab Manatili sa kalinga ng iyong pagmamahal Maging kontento sa presensya mong nagpupuno Ng lahat ng kakulangan sa buhay ko |
| Leave a Comment: |